به گزارش همدان پرس؛ 14 بهمنماه 1390 در پیست اسکی تاریکدره همدان اتفاق تلخ ریزش بهمن، درگذشت 4 ورزشکار را همراه خود کرد که از جمع ایشان فواد آزادیان و اکبر سماوات به گفته مدیرکل وقت ورزش و جوانان همدان با جانفشانی خود 30 نفر را از خطر مرگ نجات دادند. آزادیان در نخستین گام پس از نامساعد بودن شرایط جوی اقدام به تخلیه پیست مبتدی کرد و برای اطمینان از نبود اسکیبازان به پیست دوم رفت که به فاصله نیم ساعت با سقوط بهمن روبه رو شد.
فواد آزادیان، اکبر سماوات، فرهاد میرزاجانی و همسر او، سمیه قهرمانی نامهای خود را به چکاد سربلند الوند برای همیشه سپردند.
یاد بعضی نفرات
در سالروز آن اتفاق تلخ فاروق آزادیان، هنرمند موسیقی و برادر فواد آزادیان در یادداشتی یاد برادر را گرامی میدارد تا جمع دوستان و همراهان او به کلمات مکتوب دلخوش کنند و یاد همنوردان را همچنان به خاطرههایی در گرماگرم زندگی امروز خود بسپارند.
این یادداشت، یادبودی است برای فواد آزادیان، هنرمند و مدیری که در اوج خدمت، در فاجعه بهمن ماه ۱۳۹۰ در پیست اسکی تاریک دره همدان، در دامان کوهستان الوند، آسمانی شد. یاد او گرامی، به ویژه در سالروز آن واقعه در ۱۴ بهمنماه.
پرورش در دامان الوند: میراث اسکی و مدیریت
فؤاد آزادیان در قلب خانوادهای پرورش یافت که ورزش و مدیریت ورزشی در تار و پود آن تنیده بود. میراث خانوادگی او، ریشه در عمق فرهنگ و طبیعت همدان داشت. او فرزند بانو کیهان رضوی، از پیشکسوتان ورزش استان و دبیر بازنشسته تربیتبدنی و یوسف آزادیان، از پیشکسوتان ورزش اسکی و کوهنوردی و یکی از نقشهبرداران غار علیصدر همدان با بیش از ۳۰ سال ریاست هیات اسکی استان همدان و سالها خدمت به عنوان عضو هیات رئیسه فدراسیون اسکی ایران بود.
در چنین محیطی، فواد نیز ناگزیر از بهرهمندی از این میراث غنی، ورزش اسکی را به شکل حرفهای تا کسب سمت مربیگری ادامه داد. امروز مدرسه مدرسه اسکی فواد آزادیان به پاس خدمات و یاد او در پیست اسکی تاریک دره همدان نامگذاری شده است.
همنوا با نغمههای تنبور
اما فواد فراتر از پیستهای برف و شيبهای تند، روحی هنرمند داشت که با ساز تنبور سخن میگفت. او که در قامت مدیر فنی پیست، مسئولیت سنگین امنیت و نظمبخشی به گردشگران و ورزشکاران را به دوش میکشید، نوازندهای بود که در گروههای مختلف و کنسرتهای متعدد شرکت میکرد و به عنوان یکی از بهترین نوازندگان تنبور همدان شناخته میشد.
این تضاد میان هیجان برف و سرعت، و آرامش عمیق نغمههای کوهستان، جوهره وجود او بود؛ تعادلی ظریف میان دنیای فیزیک و سرعت، و دنیای معنوی و موسیقی؛ تعادلی که به جوانی فواد بسنده کرد و اجل بیشتر مجالش نداد.
یادگار نغمه و برف
یاد فواد آزادیان، قهرمان فداکار اسکی، یادآور این حقیقت است که زندگی گاهی 2 روی یک سکه است:
یکی تعهد به جان انسانها و مسئولیتپذیری در دل کوهستان و تضمین امنیت در محیطهای پرخطر که سفارش همیشگی پدر بود و دیگر آن روح جستجوگر هنرآگاه فواد که آرامش را از عمق نغمهها و ارتباط با سنتها جستجو میکرد. او یک قهرمان برف بود و یک هنرمند نغمهسرا. هر سال که ۱۴ بهمن فرا میرسد، یاد او نه تنها با نام مدرسه اسکی، بلکه با پژواک تنبور در سکوت کوهستان زنده میماند.
